Over mij

Wie?

Ik ben Yvonne. Kunstzinnig coach. Levenskunstenares. Moeder van twee prachtige kinderen.  Hoogsensitief (en hoogbegaafd). En… “work in progress”.

Bewustwording. De eerste stap van mijn bewustwording begon met het plaatje hieronder, met de tekst: Om jullie eerlijk te kunnen beoordelen krijgen jullie allemaal dezelfde opdracht: klim in de boom….. Ik ontving dit tijdens een assessment toen ik begin 20 was en net aan het werk in mijn eerste baan. Een groot cadeau  want ik realiseerde me ineens dat ik altijd had gedacht alles te kunnen, en ook alles te moeten kunnen. Maar dat is dus helemaal niet zo! 

Aanpassen. Als je hoogsensitief bent, zoals ik, dan begrijp je precies hoe dit werkt. Ik ben opgegroeid in de jaren ’70 en ’80, en het begrip hoogsensitief moest nog worden bedacht. Gevoelig zijn werd (nog) gezien als aanstellerij en huilen was voor watjes. Ik liep als meisje braaf over de gebaande paadjes, deed wat hoorde, en wat ik aanvoelde dat hoorde. Mijn intelligentie benutte ik en vanuit mijn verstand handelde ik. Wel had ik veel last van boosheid, maar ja, dat hoorde nou eenmaal bij mij. Ik miste bij veel mensen aansluiting maar had gelukkig enkele fijne vriendinnen. 

Het paste niet meer. Eenmaal begin 20  ging het knellen. En dat uitte zich allereerst vooral via mijn lijf. Doordat ik vanuit mijn hoofd leefde en  geprogrammeerd was te doen wat moest, of waar ik enthousiast over was (en dat was nogal wat 😉 ) leefde ik er vrolijk op los. Maar werd telkens teruggefloten door fysiek ongemak. Het maakte me wanhopig. Waar anderen avonden achter elkaar konden doorhalen, was ik vaak al na een paar nachten ziek.. En nee, ik had geen Pfeiffer, geen Lyme, er was medisch gezien niets aan de hand. Maar toch kon ik niet wat anderen konden. Het frustreerde me mateloos en maakte me vaak woest. Maar ik ben niet voor een gat te  vangen, dus ik ging op zoek. Ik zocht het in andere/betere voeding. Ik zocht het in Feng Shui. Ik zocht het in een nieuwe woonplaats. In nieuw werk. Dacht dat het aan de buitenwereld lag, die mij gewoon niet goed begreep. Ik bleef maar zoeken….

De ommekeer. Tot het moment dat ik besloot naar binnen te keren, en echt naar de signalen van mijn lijf te gaan luisteren.  Niet meer te leven zoals het hoorde, om anderen te plezieren, vanuit automatismen of langs gebaande paadjes. Niet meer binnen de lijntjes kleuren, maar mijn eigen vorm  vinden en die inkleuren.

Nieuwe koers. Dat is bij momenten best een uitdaging geweest…. Het heeft me uiteindelijk gemaakt tot de vrouw die ik nu ben. En daar ben ik blij mee.  Ik  heb veel geleerd van het leven zelf, en de mensen die ik ben tegengekomen. Ik werd moeder van twee prachtige kinderen.  Ik leerde steeds beter te navigeren op alles wat ik voelde en leerde mijn boosheid begrijpen en managen. Ik bepaalde mijn koers en hield vol. Kapitein op mijn eigen schip.  Een van mijn lijfspreuken is:  je kunt de golven niet tegenhouden, je kunt wel leren surfen. Which I did!  In de eerste periode na mijn scheiding heb ik al mijn wijsheid rondom gevoelens opgeschreven in mijn boek  “Emowijzer” , en dit vervolgens uitgegeven. In de “Emowijzer” , bedoeld voor (opvoeders van jonge) kinderen, stap ik af van het idee dat er positieve en negatieve gevoelens zijn. Gevoelens zijn gewoon een signaal om serieus te nemen en je eigen gebruiksaanwijzing te leren kennen. Dat stimuleert de zelfregulatie en versterkt de veerkracht. Kinderen kunnen op de Emowijzer met een echt minischommeltje naar het gevoel wat zij voelen toeschommelen, en daarover leren praten. Zie de filmpjes hieronder.  Ik ben er nog steeds heel blij mee op die manier een wezenlijke bijdrage te kunnen leveren aan de emotionele ontwikkeling van jonge kinderen.

Thuisgekomen. Terugkijkend kan ik zeggen dat dit eindeloze gepuzzel me veel goeds heeft opgeleverd. Ik heb van mezelf geaccepteerd dat ik hoogsensitief ben en ik leef steeds meer naar mijn “bedrading”. Ik spaar mijn zintuigen door zorgvuldig te kiezen in wat ik eet en drink, denk, zie, doe en plan. Ik zorg nog steeds goed voor anderen, maar inmiddels ook goed voor mezelf. Onder andere door soms duidelijk NEE te zeggen. Ik herinner mezelf er elke keer aan dat niet iedereen is zoals ik, daarmee voorkom ik veel teleurstellingen. Ik navigeer op wat ik voel, en combineer hoofd en hart. Ik identificeer mezelf niet meer met mijn gevoel. Ik HEB  een gevoel, maar BEN het niet. Daardoor ben ik ook niet  bang door mijn gevoelens overweldigd te worden. Doordat ik mijn gevoelens kan doorleven doven ze uit en laten ze mij los. Ik heb -door meditatie- leren stoppen, ook als het heel druk is. Ik geloof niet meer al mijn gedachtes (geen beginnen aan ;)). Ik heb geleerd mijn grenzen te voelen en oefen mezelf in deze uit te spreken. De inaugurele reden van Nelson Mandela inspireert me en hangt al jaren op mijn koelkast (zoals je kunt zien aan de kreukels en scheuren ;). Ik heb geleerd me te focussen op mijn doelen, ervoor te gaan totdat ik ze behaald heb, waarbij ikzelf aan het roer sta, en niet mijn gevoelens. En bovenal, als het niet helemaal gaat zoals ik hoop, of het gaat gewoon een keer mis, dan leg ik me daar bij neer en blijf ik zacht naar mezelf. Je kunt immers elk moment opnieuw beginnen en het beter doen of anders, maar in elk geval meer trouw aan mezelf. Ik ga nu voor : het goede te doen, in plaats van: het goed te doen. Die gedachte geeft me veel rust, en helpt me minder perfectionistisch te zijn. 

Inaugurele reden Nelson Mandela
  • Mensen die ik coach zeggen dat ze rustig worden van mijn stem en uitstraling. 
  • Mensen die ik coach zijn erg blij zichzelf in mij te herkennen. Zij hoeven zich eindelijk niet meer in te houden, of zich beter voor te doen dan zij zijn. Zij mogen gewoon hoogsensitief zijn, met alles wat daarbij hoort. 
  • Mensen die ik coach komen dichter bij hun gevoel en geloven weer in zichzelf.
  • Mijn clienten zijn blij met de sessies bij mij. Want het heeft hen meer inzichten gebracht dan hun sessies bij de psycholoog. 
  • Ik ben een kei in het direct zien en aanvoelen van microdetails bij jou. 
  • Ik maak mensen enthousiast. Mijn manier van werken inspireert en geeft nieuwe energie. 
  • Ik heb humor en houd van omdenken.
Als je me zou kennen zou je weten dat:
 
  • Ik gelukkig word van creëren: zagen, timmeren, haken, boetseren, en met een mix van materialen mooie originele voorwerpen creëren, waarbij alles wat ik van mijn supercreatieve moeder leerde, en bovendien mijn opleiding Ruimtelijk Vormgeven, me heel goed van pas komt.
  • Ik ga stralen van salsadansen, maar niet tot in de vroege uurtjes 😉
  • Je mij wakker kunt maken voor een kop verse groene thee met jasmijn (en het liefst die van Simon Levelt).
  • Paarden mijn favoriete dieren zijn, maar ik er niet op durf te rijden sinds ik er als kind vaker onder lag dan erop zat.
  • Ik mezelf inmiddels als Yvonne 3.0 zie. En op weg ben naar 4.0 😉
  • Ik elke dag intuïtief de kleuren van de kleding kies die ik die dag wil dragen, omdat ik me daarin het lekkerst voel. 
  • Ik oplaad in de natuur en je mij vaak met mijn hond buiten zult vinden. 
  • Het gezamenlijk beoefenen van Mindfulness volgens het toegepast boeddhisme van Thich Nath Hanh mij voedt en inspireert. 

Mijn missie: 20%  van de wereldbevolking is HSP. Mijn missie is dat alle HSP van zichzelf HSP mogen zijn en hun grote waarde voor de wereld volledig en liefdevol gaan erkennen, accepteren en benutten. 

Mijn visie op werkgebied:

  • Ik denk dat een goede coach niet adviseert wat jij moet doen, maar jou de juiste vragen stelt waardoor jij zelf de antwoorden weet. Ik ga ervan uit dat de juiste antwoorden in jouzelf zitten. En het is aan mij jou zodanig te coachen dat die antwoorden vanzelf naar boven komen. Bij mij staat niet mijn methodiek centraal, maar jijzelf. Dat maakt mijn manier van coaching krachtig en zeer effectief.  

  • Ik denk dat jijzelf verantwoordelijk bent voor wat je voelt. En dat jouw gevoel niet door een ander  veroorzaakt wordt. Je hebt immers verschillende manieren van reageren. Het is interessant uit te zoeken waarom precies dat gevoel bij jou opspeelt. Dat zegt namelijk alles over jou. Die ander is slechts een trigger. En een geweldige leraar bovendien ;).

  • Ik zie gevoelens als een signaal van de behoeften die jij hebt. Simpel uitgelegd kan boosheid bijvoorbeeld betekenen dat iets moet stoppen. Verdriet kan betekenen dat je ergens afscheid van moet nemen. Angst betekent dat je alert en waakzaam moet zijn. Maar er zijn vele lagen en nuances in jouw gevoelens als volwassene. Je kunt je bijvoorbeeld heel boos voelen, maar die boosheid kan ook een harnas vormen om het verdriet en de machteloosheid die daaronder zit te kunnen dragen.  Jijzelf kunt leren de boodschap die gevoelens voor jou hebben, te begrijpen. Mijn coaching helpt jou de moed te hebben jouw gevoelens te gaan ervaren, en er niet meer bang voor te zijn. 

  • Gevoelens zijn als een kurk. Hoe harder je ze wegstopt , des te harder komen ze uiteindelijk omhoog. Gevoelens doven pas uit, als je ze zacht kunt verwelkomen. En de onderliggende behoefte kunt herkennen en erkennen. 

  • Beelden kunnen jouw binnenwereld vaak veel mooier weergeven dan woorden.  De taal van je hoofd is echt een andere dan die van je lijf en hart. Dat is waarom ik geloof in de kracht van kunstzinnige coaching.