Zachtheid en geduld

Bij het uitlaten leken we net een celebrity. Overal uitroepen van “noh” en “ah’”. Na lang wachten, en groot verlangen, hadden we op een mooie augustusdag ons hondje mogen ophalen. Onze labradoodle. Bij iedereen die haar zag verscheen direct een glimlach op het gezicht. Iedereen wilde haar aaien en knuffelen, ze maakte iedereen vrolijk. Klein, zacht, en het allerliefste wezentje wat we ons maar konden voorstellen. We raakten niet uitgeknuffeld. En wij niet alleen….

De eerste nachten hadden we om de beurt waakdienst We lieten haar niet alleen, die eerste nachten. Want net uit het nest was natuurlijk ontzettend spannend, dat begrepen we wel. Dus om de beurt lagen we naast haar op een matras, en zij, Freya, lag in de bench. We hadden ons ingeprent dat we “shhh” zouden zeggen als ze ging piepen of blaffen. En “goed zo” (met een hoge lieve stem) als ze stil was. Alles in ons was geduldig, bereidwillig, vol begrip, en zacht.

Inmiddels zijn we een aantal maanden verder. Tijdens het schrijven van dit blog ben ik al een paar keer opgestaan. Omdat Freya dingen doet die ze niet mag.

ZUCHT.

Wat vraagt mijn lieve hondje veel geduld…Natuurlijk blijf ik zacht en liefdevol, mijn hondje verdient het allerbeste, maar pfff, het kost me soms wel moeite. Zeker als ik mijn blog echt vandaag wil posten, en niet morgen…

Hup, riem aan en naar buiten Even een frisse neus voor ons allebei. Het helpt. Eenmaal weer thuis gaat ze als een voorbeeldige hond aan haar eigen bot knagen. In plaats van aan de bank…

Wist je dat jouw gedachten qua verschijning veel op puppygedrag lijken? Gedachten zijn net puppy’s. Ze komen op, of jij dat nu wilt of niet. Je weet wel, lig je eindelijk een keer in bad (dat ding heb je tenslotte niet voor niets), ploppen er duizend gedachten op aan klussen, mails, dingen die allemaal nog moeten gebeuren…Tsja, en wat doe je dan? Word jij boos op jezelf, omdat het je ook nooit eens lukt om je echt te ontspannen? Dat je weer luistert naar die gedachte, waarvan je toch allang weet – want dat lees je overal – dat je helemaal niet naar je gedachten hoeft te luisteren?

Of blijf jij geduldig naar jezelf? En adem jij rustig, met een glimlach, naar je buik, en word je steeds meer zen. Precies wat je ook van plan was toen je in bad stapte…Het zou me niks verbazen als jij het tweede wil, maar het eerste doet.

Zou jij jouw gedachten graag als een pup willen behandelen? Zou jij graag op die momenten wat zachter en geduldiger voor jezelf willen zijn? Zo zacht als je voor een pup bent? ’t Is niet zomaar makkelijk, maar het is wél makkelijk te leren. Dat zie ik bij de cliënten in mijn praktijk. Voor hen ben ik de trainer van de ‘puppycursus’, ik help hen om zacht en geduldig hun omgaan met gedachten te trainen. En ik snap hoeveel doorzettingsvermogen, empathie en geduld dat vergt… en als ik het even uit het oog verlies, dan helpt Freya me er wel aan herinneren 😉

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *